Home>>साहित्य>>कविता : भेरी अविवेक बगिरहन्छ
साहित्य

कविता : भेरी अविवेक बगिरहन्छ

किन बगिरहन्छौ भेरी

कुनै, कतै भाका नफेरी

गती नफेरी

वारीपारी, तलमाथि

कतै नहेरी

मात्र तिमी बगिरहन्छौ,

अनवरत बगिरहन्छौ !

तिमीलाई

सङ्लो हुनु र धमिलिनुमा

फरक लागेन

तिमीलाई

सङ्लो बग्नु र रातो बग्नु

वास्तै भएन

तिमीलाई

जीवित बग्नु र दिवङ्गत बग्नु

वास्तै भएन

तिमीलाई

सुखी बग्नु र दु:खी बग्नु

वास्तै भएन

तिमीलाई

न्यायिक बग्नु र अन्यायी बग्नु

वास्तै भएन !!

वास्तवमा तिमी हौ

सबैको प्राण

हौ सबैको जीवन

सबैको खुसी

सबैको सुख

तर, तिम्रो बगाइ

केवल बगाइ भएको छ

फगत बगाइ बनेको छ ।

तिमी शीर तिर पनि बग्नुपर्थ्यो

पाऊ-पाऊ खोज्दै बग्छौ

तिमी उच्चो-उच्चो तिर पनि बग्नुपर्थ्यो

गहिरो-गहिरो रोज्दै बग्छौ

बग्न त गरिबको पसिना पनि

बगिरहेकै छ

बग्न त प्रेमको निमित्त

सत्यको रगत पनि बगिरहेकै छ,

के तिमी

दु:खका त्यही आँशु र

शोकका त्यही रगत जति मात्र हौ ?

जमिन चीरेर

समान मानिसहरूबीच

साँध बनेर कत्ति बगिरहन्छौ ?

तल र माथिकाहरूबीच

फरक के छ ?

शीर र पाइतलादेखि बग्ने पसिनामा

फरक के छ ?

वारि र पारिकाहरूको

रगतमा फरक के छ ?

उनीहरूको प्राणमा

फरक के छ ?

तिमी त्यही रगत र पसिनामा पनि

विभेद बगिरहन्छौ !

तिमी जीवनको

साँध होइन साँघु बनेर कहिल्यै बग्न सकेनौ

तिमी जीवनमा अनन्त कहर बगिरहेछौ भेरी !!

भेरी तिमी

लासहरूको पेटतिर कहाँ बग्छौ र !

स्वासहरूको

प्राण तिर पो बग्छौ

र, टुङ्ग्याउँछौ ढुकढुकी,

तिमी सङ्लोमा सानो

धमिलोमा विशाल बग्छौ,

निर्माणमा सुष्क

र, बिनासमा भयङ्कर बग्छौ

निस्वार्थमा निर्मम

र, स्वार्थमा उदात्त बग्छौ, बगिरहन्छौ !!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *